Büyük Gözüyle Çocukluğa Bakış

Torunum: 

            -Büyük baba küçükken seni selvi boylu sanıyordum.

- Kızım, sen küçükken de boyum bu kadardı, şimdi de. Belki bir iki santim kısalmıştır, bile.

 Bir arkadaş:

            -Bu gün eski mahallemizi dolaştım. Sokaklar ne kadar dar, duvarlar ne kadar alçakmış. Oralarda nasıl top oynuyorduk? Topa şöyle göçlü bir vole atınca ara ki bulasın. Irmağa kadar giderdi evelallah! 

            Yaşlanınca insanların boylarının kısaldığını bilirdim. Duvarlar da mı alçalıyor ne?

Köyümden bir görüntü paylaşmışlar. 22 Nisan’da kar yağdı diye. Zamanımızda nisan mayıs demiyor haziranda bile kar yağıyor 23 Nisanda harman yeri, koyun kuzu, madımak toplayan allı yeşilli hanımlar, kuzuların peşinde koşturan çocuklarla cıvıl cıvıl olurdu o günlerde. Yirmi üç Nisan, köy okullarının tatile girme müjdecisiydi de bir bakıma.  

Mevsimler değişti. Karın mevsimsiz yağmasına şaşırmadım da duvarın yıllar önceki halini aynen korumasından daha çok etkilendim.

Su basmanı hizasına kadar taşla, üstü kerpiçle örülen duvarı görünce burnumun direği sızladı. Çocukluğumda hepimizin duvarları böyleydi. O günlerde gözüme kale surları gibi heybetli görünen duvarlar, yaşlı insanlar gibi gözlerini toprağa dikmiş, günden güne irtifa kaybediyorlar. 

Güneşsiz, asık suratlı hava, beni eski bir anıma götürdü.

Koşarak okula varınca iki yirmi beşerden oluşan elli kuruşluk servetimin yarısını kaybetmenin acısını yaşadım… Yoldaki hiçbir ayrıntıyı kaçırmamaya çalışarak izimin üstüne geri döndüm. Toprak yol ne zaman çamur idiyse şimdi olduğu gibi donmuş. Kar yok ama bıçak gibi bir ayaz var. Çamur iken canlıların bıraktığı izlerin hepsi bozulmamdan kalıplaşmış.

Çift tırnaklı bir izin içinde benim madeni yirmi beşlik beyaz beyaz parlıyordu. Kaybettiğimde ne kadar üzüldüysem bulunca da aynı derecede sevinmiştim. Çünkü bu serveti elde edebilmek için ne çok dil dökmüş, ne çok yalvarmıştım evdekilere...

Facedeki bir fotoğrafla nerelere gittim! Sevgili Cemal Pelit’e paylaşımı için teşekkürler.

 

Köyüme, çocukluğuma bir kez daha götürdüğü için…