DEMİŞ OLDUM

 

 

            Demokrasi tarihimizde bir kişi ya da bir ekip biraz öne çıkmışsa kendisini partinin merkezi sanıyor ve derhal partisinden ayrılıp yeni bir parti kuruyor. Bunlardan Adnan Menderes ve Recep Tayip Erdoğan ekipleri hariç diğerleri ya kendi kendilerini kapatmıştır. Ya da tabela partisi olarak varlıklarını sürdürmeye çalışmaktalar.

 

Aklımda kalan isimler: banko meclis başkanı Ferruh Bozbeyli, gelecek vadeden Turhan Feyzioğlu, Osman Bölükbaşı, Muhsin Yazıcıoğlu, Mümtaz Soysal, Yaşar Nuri Öztürk, Sadettin Tantan, İsmail Cem, Kemal Derviş, Emine Ülker Tahran vb.

           

Bürokraside adını duyuranlar da katıldı, parti kurma kervanına ve de lider olma hevesine. Osman Pamukoğlu ve Yekta Güngör Özden gibi. Anımsıyorum da rahmetli Hüseyin Kalkan, gazetesinden çok uyarmıştı, Yekta Bey’i: “Atatürk’ün adını seçimlerde yarıştırmayın” diye…

 

Kimileri de kızdığı partisinden ayrılıp başka partiye geçerse eski partisinden önemli bir seçmen gurubunun da kendisini izleyeceğini sanarak parti değiştiriyor. Böyle davrananların içinde en başarılısının Tuğrul Türkeş olduğunu sanıyorum.

 

Sonuç: CHP kurultayında diyorum kendilerini liderliğe uygun görenler, aday olup kahramanca savaşsınlar. Küsüp ayrılırlarsa tabela partilerinin saflarına katılmalarından korkulur.

 

 75 yıllık bir CHP seçmeni olarak belki faydalı olabilirim umuduyla aklıma gelenleri paylaşmak istedim: 

 

“Hatayi’m ol demiş ol

Her meyveden yemiş ol

O tutmazsa tutmasın

Sen bir defa demiş ol.”