21. Yılında Tokat Gazetesi

Kendi kendime sorardım hep. Bu denli özveri ile çalışan, yüreklerini her daim güzelliklere açan insanların birlikteliği ve emekleri sonucu hayat bulan TOKAT GAZETESİ neden renklenmiyor? diye.

            Lakin bunu hiçbir vakit o güzel insanlarla paylaşamıyordum. Soramıyordum da bir türlü. Ama yüreklerindeki sesi, duygu ve düşüncelerini kısa sohbet ortamlarında duyuyor ve hissediyordum.

            Ekip olarak “ufkun ötesini hedeflemişler” ve ulaşmak için çaba harcadıkları kesindi.

            Ne zaman ki “Artık renkleniyoruz hocam!” sözlerini işittim, mutluluğum katlanarak çoğaldı. Telefonla kurduğum iletişim beni doyurmadı. İş yerine giderek o güzelliği, telaşı, heyecanı oradaki çalışan kızlarımızla, delikanlılarımızla, sorumlularla paylaşmayı uygun gördüm. Gittim de!

            Yirmi yılın birikimi vardı birçoğunun omuzlarında. Hepsi mağrur, hepsi gururlu, görevlerini doğru ve sorumluluk bilinciyle yapmış olmanın verdiği sağlam bir duruş içindeydiler.

            Gazetelerini en güzel duygularla, en çağdaş biçimde, halkıdan, doğrudan, adaletten yana olan bir anlayış içerisinde yirmi birinci yıla taşımanın mutluluğunu yaşıyorlardı.

            Bu mutluluklarını kendi aileleri olarak gördükleri TOKAT GAZETESİ yazarlarıyla da paylaşmak istiyorlardı.

            Bizler de gazetemizin yazarları, çizerleri olarak, bu büyük ailenin fertleri olarak sevinçlerine tabii ki ortak olmalıydık.

            Bu düşünceler ışığında TOKAT GAZETESİ sahiplerinin “Pirhan”da KAHVALTI davetlerine “TABİİ Kİ” dedik.

            “Mutluluklar, sevgiler paylaşıldıkça çoğalır” sözünün işlevlerini bu birliktelikle de gördüm ve yaşadım.

            Bir sevgi yumağı olmuştu ki herkes mutlu, herkes birbirine sevgiyle bakıyordu. Çatılmış kaşlar, düşmüş omuzlar, sönük bakışlar değil, hep gülen insanlar, üreten insanlar çoğunluktaydı.

            Gazete çalışanlarının gözlerinin içi gülerken, görevini katıksız ve dürüst yapma mücadelesi veren, yıllardır bu güzelliğin, renkliliğin özlemini çeken ve genç ve dinamik insan, TOKAT GAZETESİ Müdürü FATİH KILIÇ’ın yerinde duramaması, heyecanının ne denli dorukta olduğunun resmiydi. Sevinmek onun en doğal hakkıydı.

            Gazete sahipleri ise onlarca mutluluklardan aldıkları haz ve şevkle atılımcı bir ruhu ve görevi üstlenmenin, gazeteyi daha yukarılara taşıyabilmenin plan ve projeleri içindeydiler.

            1965-66 yılından bu yana yaklaşık 50 yıldır aralıklarla il içinde ve il dışında değişik yayın organlarında yayınlanan yazı ve şiirlerim, köşe yazılarım, yirmi yıldan buyana TOKAT GAZETESİ köşelerine konuk olmaktadır. Emeği geçen herkese teşekkür ederken tüm çalışanlara da şükranlarımı iletiyorum.

            TOKAT GAZETESİ’NDEKİ yeni sistemin, teknolojik güzellikleriyle, renkleriyle, haberleriyle Tokat’ımıza, Tokat basınımıza hayırlı, uğurlu olmasını temenni ediyorum.

            Tüm çalışanlarına sağlık ve başarı diliyorum.

 

Esen kalın.