YETMİŞLİKLER

*En az yetmiş iki yaşında. Amerika, Avrupa, Rusya Çin… Gezmediği ülke kalmadı. Ukrayna gezisinde LVİV denen bir yere uğramayı unutmuş. Şimdi eksiğini tamamlamak için yol hazırlığında. Adam leyleği havada görmüş. Durduğu yerde duramıyor. Köşesine çekilip ihtiyarlığını yaşayacağına resimlerini ya bisiklet üstünde görüyorum ya da yürüyüş parkurlarında...

*Nüfus kâğıdında 1940 yazılı. Yani yetmiş altı yaşında. Aslında yetmiş yedi yaşımdayım diyor. Çünkü büyük Erzincan depreminde doğmuşum. Deprem, 1939 yılında olmuştu. Adam, yetmiş yedi yaşına bakmıyor, yaz kış demeden her gün sabah namazını müteakip soluğu Gazi Osman Paşa Stadı’nda alıyor. 1960 yılından beri ne namazımı kazaya bıraktım, ne sabah yürüyüşümü diyor.

Günlük birkaç gazete okumadan rahatlayamaz. Okuduklarını da hazmeder doğrusu. Etkilendikleriyle ilgili yazılarından anlıyoruz. Ne var ki tavla oyununu pek geliştiremedi. Hem Yusuf Yalçın’a yeniliyor zaman zaman, hem de banaJ))

*Arkadaş, 72 yaşında avukat. Halen mesleğini sürdürmenin yanında briç ve satranca da zaman ayırdığını duyuyoruz… Bahçesindeki çeşitli meyveleri tatmak bu yıl bize de nasip oldu. Yaşadığımız yerler arasındaki mesafe uzak ama teknik olanaklar ve kargolar sağ olsun. Face'deki güncel, zeki, cesur ve isabetli paylaşımlarını zevk ve beğeniyle takip ediyorum. 

*Ben ise yetmiş altı yaşımdayım. Geçirdiğim beş ameliyata rağmen şükür ayaktayım. Arkadaşım gibi her gün değilse bile havaların ısınma durumuna göre yürüyüşlere devam etmeye çalışıyorum. Öğleye kadar okuyup yazıp, öğleden sonra öğretmenevimizde dost sohbetlerini kaçırmıyorum.

*Bir yetmişlik daha var ama yüklü zamlardan sonra ulaşamaz olduk. 

Not: ilk ikisinin doğum tarihlerini nerden biliyorsun diyeceksiniz. İkisi de sınıf arkadaşım. Ben okula dört sene geç başladığıma göre hesap gayet kolay. Yaşımdan dördü çıkarınca onların yaşına kolayca ulaşırım. Eğer çift dikiş yapmadılarsa tabii. Onlarda da çift dikiş yapacak göz yok amaJ)
Öyle olsaydı zaten arkadaşım olamazlardıJ)

 

İşte hal böyle böyle gülüm. Yetmişlikler olarak hayata tutunmak için tepinip duruyoruz. Hayat, güzel be! Her şeye rağmen…