DİLEKÇE

Böyle bir ilkbahar gününde köy özlemi burnunun direğini sızlatmış. Müzik öğretmenliği yaptığı köy enstitüsü müdürüne bir izin dilekçesi yazmış. Ozanın dilekçesi düz yazıyla yazılacak değil ya ölçülü kafiyeli olmalı. Kendisine rahmet dileklerimle saygılarım tabiidir… R. C.

 

 Yeni mektup aldım gül yüzlü yardan,

Gözetme yolları gel diye yazmış.

Sivr(i) alan köyünden bizim diyardan,

Dağlar mor menevşe gül diye yazmış,

 

Beserekte Lale Sümbül yürüdü,

Gül dedeyi çayır çimen bürüdü,

Karataşta kar kalmadı eridi,

Akar gözüm yaşı sel diye yazmış.

 

Eğlenme gurbette yayla zamanı,

Mevla’yı seversen ağlatma beni,

Benek benek mektuptadır nişanı,

Gözyaşım mektupta pul diye yazmış.

 

Kokuyor burnuma sivr(i) alan köyü,

Serindir dağları, soğuktur suyu,

Yar mektup göndermiş yadigar deyi,

Gözünün yaşını sil diye yazmış.

 

Veysel bu gurbetlik kar etti cana,

Karıştır göçünü ulu kervana,

Gün geçirip fırsat verme zamana,

Sakın uzamasın yol diye yazmış.

 

Söz: Veysel Şatıroğlu

 

Âşık Veysel,