ANNEM…

Bu hafta köşemde acaba ne yazsam diye düşünürken, bir anda annemin doğum günü olduğu aklıma geldi. Annem için yazacağım onca şey varken, kelimeleri bir araya getiremediğimi fark ettim. Anne kelimesinin anlamını cümlelere sığdırmak o kadar zordu ki, kelimelerimin kifayetsiz kaldığını bir defa daha anladım. Sanki hiçbir tarife sığmıyor, hiçbir tanım kabul etmiyordu bu kelime.                                                                                                              Ben kendimi bildim bileli anneme biraz fazla düşkünüm. Herkesin annesi kendine özeldir, kendine güzeldir. Ama ben bu konuda kendimi hep daha fazla şanslı hissettim. Varlığı, hayatımın en güzel armağanı, en güzel mucizelerimin karşılığı...Sevindiğimde, gözlerinde mutluluğu gördüğüm, üzüldüğümde benden daha çok üzülen, hayatı boyunca hep mutlu günlerimi görmeyi bekleyen, karanlıklarıma ışık saçmaya çalışan, karşılıksız sevmenin adıydı benim can annem…Sevgisi ile sevmeyi tattığım, varlığı ile var olmayı tanıdığım melek kadın…Her evlat gibi benim için de en güzel en değerli sevgi Anne sevgisi…Hiçbir sevgi ile kıyaslanmayacak kadar değerli…Hayatımda benim için fedakarlık yapmaktan asla vazgeçmeyen en değerli varlığım.                                                                                Annemmmm ….Sen, boşluğu,yerine ne koyarsam koyayım dolmayansın. Bu yüzden sen hiç eksik olma…Ne yaparsam yapayım, hakkını asla ödeyemem. Sana layık bir evlat olursam ne mutlu bana. Doğum günün kutlu olsun. İyi ki varsın, İyi ki benim annemsin.