GERİYE DÖNÜNCE


Bolu Erkek Öğretmen Okulu son sınıf öğrencisiydim. Bir tekerleme dolaşıyordu o yıllarda, Bolu Dağları’nda ve ovalarında. Hatta okulumuzda…

                “Dünya bir gemi,

                Yoktur dümeni,

                 Kullan gemini

                Göreyim seni”

Tekerlemede geçen dünya sözcüğünü “Hayat” kelimesiyle değiştiriyor ve tekerlemeyi benim için yazmışlar diye düşünüyorum. Çünkü kimsiz kimsesiz, eşsiz dostsuz, parasız pulsuz altı sene yatılı okumuşum. Gözü açılmadık sığırcık yavrusu gibi yuvadan uçacak; acımasız, katı kuralları olan hayata Allah vekil, Diyarbekir diye balıklama dalacağım.

                Bakalım acı tatlı ne sürprizlerle karşılaşacağım? Şimdiye kadar bakkal ya da fırından bir ekmek bile almışlığım yok.

                Kaderime teslim oldum “Çölden çöle savuruyor yel beni” diyerek kâh kendi gayretim, kâh karşılaştığım iyi insanların yardımıyla bu günlere ulaştım.

                77 yaşımdayım. Ufak tefek arızaları saymazsak sağlığım yerinde.  Çok şükür durumumdan memnunum.

 

                Gün bu gün gelecek meçhul diyerek halime şükrediyor, cümleye mutluluklar diliyorum.