Bir Yıl Daha Akıp Gitti Ömrümüzden...


Yaş onbeş, otuzbeş, yetmiş…

Ne anladık, her birinden?

Akıp geçti bir yel gibi.

Geri kaldı sevap, günah…

 

Gönül mü yaptık, kalp mi kırdık?

Ne verdik biz insanlığa?

Sorgulamak, eğlenmek mi?

Yıl sonu kutlamaları!..

 

Baktık mı hiç sağa sola

Gördük mü hiç bizden başka?

Ya muhtaçlar ya gelecek…

Merak ettik mi acaba!

 

Yaşamak güzel şey elbet

Doldurduk mu çuvala bereket?

Gidenlerden aldık mı ibret?

Bir yıl daha nasıl geçti?

 

Sona yaklaşıyor ömür

Geçen yıllar birer kayıp!

Tükeniyor sermayemiz!

Karda mı zararda mıyız?

 

Yine geldi sene sonu

Bakacağız gözümüzle

Çam’ değil, bardağa bak!

Boşu mu çok dolusu mu?

 

İyi, kötü sene biter. 
İnan ki hep ömürden gider. 
Varsa dostun sana yeter. 
Ömrün sesi en son çıkar!

 

Bombalar yağdı gökyüzünden

Belerler öldü yeryüzünde

Anneler, bacılar uğradı tacize

Verelim mi kadehin gözüne!?

 

Bir dilek tut! Yeni yılda

Gafil avlanma yılsonunda

Hızlı geçer kalan yıllar

Bağış dile sen Mevla’dan

 

Kimine esirgemeden verdi
Kiminden çok şey aldı götürdü. 
Her ömürden bir yıl sildi
Kalana sen sıkı sarıl


Beyazlar daha da çoğaldı 
Biraz daha düştü omuzlar 
Kutlamak neyin nesi?

Acziyetin göstergesi!

 

Bir yıl daha geçti ömürden!

Eklendi bakkal defterimize!

Karda mı zararda mıyız?

Oturup düşünmek gerek!

 

Hayaller, ümitler kaldı 2018’e

Koşturmaya devam yeni yılda da

Bilesin ki benzer sıkıntılar

Taşınacak 2019’a

İsmet YALÇINKAYA

 

28 Aralık 2017