GÜL

Gül yavrucuğum gül

Kursaklarına gülsuyu

Misali yemek bırakan kuşların

Yuvalarındaki yavruların

Yaşamak için çırpınışları düşün

Ve

Gül yavrucuğum gül

 

 Dikensi yaprakların arasında

Sana bin bir yıl öteden

Sevgi getirenleri yüreğine

Sar, sarmala…

 

Karınca saraylarında

Ebediyet bestesini söyleyenleri

Duy yavrucuğum duy

Gül yavrucuğum gül

 

 Çoban çeşmelerinde meleyen

Kuzuların şen kahkahalarla

Nurdan halka oluşlarını

Gör yavrucuğum gör

 

Yıllar yılı beklediğimiz

Onca barış çiçeği

Şimdi yediveren gülleri gibi

Renk renk, çeşit çeşit

Kelebek olup kanada kalktı

Uçtu semaya, uçtu sonsuzluğa

 

Gül yavrucuğum gül

Eşsiz bir “Gül” aşkına yaratılmış

Kâinatı, zerre zerre, çiçek çiçek

Böcek böcek

Sev yavrucuğum yalnız sev

“O Eşsiz Gül” için

Sev yavrucuğum sev

 

Sana ölmeyi öğretenlere

Sen yaşamayı yaşatmayı öğret

Sana ağlamayı öğretenlere

Sen gülmeyi öğret

 

Gül yavrucuğum gül

Sen gül ki herkes gülsün

Biliyorum aşk elinde bir bülbülsün

Gül yavrucuğum gül

“O Sonsuz Sevgili” için

Gül yavrucuğum ebediyen gül…

 

 

Mehmet Emin ULU