ŞİNASİ IŞIK

Beklenmeyen bir zamanda, genç yaşta aramızdan ayrılan arkadaşımız Şinasi Bey’i unutamıyorum. Öğretmen Evi lobisine girince gözüm hep onu arıyor. Temiz giyimli kısa boylu birini gördüğümde, yüzü bana dönük değilse acaba o mu diye düşünüyorum. Aramızdan ayrıldığını biliyorum bilmesine de içimdeki sevgi o olacağına sevk ediyor beni.

                Kibar, mütevazı, hoşsohbet, mert, açık yürekliliğiyle gönlüme çöreklenmiş demek ki. Önceden tanışlığım, diyalogum olmamasına rağmen çok sevmiştim. Gazete okumaktan yorulunca sohbet etmek için koltuklarda onu arardım. Aramızdan ayrılışı uzadıkça daha çok arar oldum. Aralarında bulunduğu topluma hala öğretmenlik yapıyordu. Büyükle büyük, küçükle küçük olabiliyordu. İpe un sermek, ahde vefasızlığı yoktu. Dilin dişi kıracağını bilenlerdendi. Var olan rahatsızlığını, sıkıntılarını arkadaşlarını yansıtmazdı.

                Cömert bir insandı. İnsan tabiatına göre almaktan hoşlanırken, o vermeyi severdi. Tokat Öğretmen Okulu mezunları gününde eşiyle arkadaşlarının hizmetine koşar, onların daha iyi eğlenmeleri için canla başla çalışırlardı. Öğretmenlerin o günlerinde bayrak ve Atatürk’lü fularlar hediye ediyorlardı. Atatürk sevgisiyle vefalı bir insan olduğunu kanıtlıyordu, adam gibi adamdı.

                Allah’ın rahmeti üzerine olsun ender faik arkadaşım.

Saygılarımla.  

23. 02. 2018

Mehmet Tapar

 

Emekli Öğretmen