BENİ, GELİNİM OKUR YAZAR KURSUNA YAZDIRDI

BENİ, GELİNİM OKUR YAZAR KURSUNA YAZDIRDI

(FATMA SÖNMEZ - 1957/..)

 

Benim adım Fatma Sönmez. Artvin, Yusufeli Boyalı köyünde doğmuşum. Babamın adı İsmail Aydın, annem Havva Aydın. Doğum tarihimi biliyorum 1957. Biz beş kardeşiz. Dört kardeşim okula gitti, okudu. Bir ben okuyamadım. Annemin babamın ikinci çocuğuyum. Eskiden doğan çocukları günü gününe yazdırmazlarmış. Eğer kimlik çıkarsa ve çocuk da ölürse, bir sonraki doğan çocuğa o kimliği verirlermiş. Her zaman ilçeye de gidemezlermiş. Çocukları okula yazdırmak için kimlik çıkarmaya Yusufeli’ne gitmiş. Kardeşimle beni ikiz demiş. Nüfus memuru da iki kardeşe aynı tarihli iki kimlik çıkartıp vermiş.

Köyde işler çoktur. Ahmet Aydın amcamın bir çocuğu, babamın da beş çocuğu vardı. Okula hepimizin gitmesi gerekliydi. Hepimize elbise, ayakkabı, önlük, defter, kalem almak okula göndermek bizim aile için yıkımdı. Ya mala davarları gütmek, bağ bahçe işlerinde de ailemize büyük destek veriyorduk. Evimizin söz keseni Gülender Aydın ninemdi. O ne derse o olurdu. Öncelikle erkek çocukları okula gidecekti, sonra küçükler. Kız çocukları okumasa da olur dediler. Erkek çocukları gurbete gider, askere gider, oradan bize mektup yazarlar diye zorunlu olarak okula gönderiyorlardı. Köylüler de birbirine bakarak kız çocuklarını okula yollamıyorlardı. Devletten muhtarlara emir üstüne emir geliyordu. (Yedi yaşına gelen kız erkek çocukları mutlaka okutulacaktır. Yoksa para ve hapis cezası var.) diye yazılar geliyordu. Babama (illa bu çocuğu okula yazdır) deyince, babam beni alıp Artvin Yusufeli ilçesine hastaneye götürdü. Bana okuyamaz diye çürük raporu aldı.

O zamanlar çocuktuk okula giden, birlikte oyun oynayan çocuklara hep imrenirdim. Ninem yaylada malları tek başına güdemezdi birlikte akşama kadar mal güderdik. Tek gördüklerim ninem mallar, dağlar, taşlardan başka bir yer görmezdim. Beni on altı yaşında evlendirdiler. İkinci çocuğum olunca resmi nikahımı çıkarttılar. Sebebi ise çocuklarıma nüfus cüzdanı çıksın diye. Üç oğlum oldu. Yusuf, Yüksel, Yılmaz. Üçünü de liseye kadar okuttum. Benim okuyamamamın tek sebebi cahillik, yoksulluk, çaresizliktir. Şimdi ise içimde eksik kalan duygularımı yaşayıp sıralarla, arkadaşlarımla, öğretmenle buluştum. Kendimi zorlayıp mutlaka okuyacağım.

Gelinim Emine beni okur yazarlık kursuna yazdırmış. Ben, gelinim Emine’ye “kızım ben okuyamam. Kafam dağınık dikkatimi nasıl toplarım” dedim. Ama arkadaşlarımdaki azmi, sizin gibi değerli bir hocayı görünce kendime olan güvenim bir kat daha arttı. Ben şimdi daha fazla okuma yazmayı öğrenmek istiyorum. Okuyacağım… (FATİH İLKÖĞRETİM OKULU)

DEVAM EDECEK YARIN: GÜLSER AKTAŞ: “DELİLER DE OKUR”