Emeğe Değer Vermek Hikâyesi

Emeğe Değer Vermek Hikâyesi

                Hindistan’da renklerin ustası anlamına gelen Ranga Guru adı verilen çok ünlü bir ressam varmış.

                Onun yetiştirdiği bir ressam olan Raciçi ise artık eğitimini tamamlamış, son resmini yaparak RangaGuru’ya götürmüş ve ondan resmini değerlendirmesini istemiş. Rangu Guru ise;

                – Sen artık ressam sayılırsın Racaçi ve artık senin resmini halk değerlendirecek diyerek resmi şehrin en kalabalık meydanına götürmesini ve en görünen yerine koymasını istemiş. Yanına da kırmızı bir kalem koyarak, halktan beğenmedikleri yerlere çarpı atmalarını rica eden bir yazı bırakmasını istemiş.

                Raciçi denileni yapmış. Birkaç gün sonra resme bakmaya gittiğinde tüm resim kırmızı çarpılar içinde ve neredeyse görünmüyor. Emeğini ve yüreğini koyarak yaptığı tablo kırmızıdan bir duvar sanki. Üzgün bir şekilde resmi RangaGuru’ya götürmüş ve ne kadar üzgün olduğunu belirtmiş. Ranga Guru üzülmemesini ve yeniden resme devam etmesini önermiş. Raçici, yeniden resmini yapmış ve RanguGuru’ya götürmüş. Rangu Guru tekrar resmi aynı meydana ama bu sefer yanına bir palet dolusu çeşitli renklerde yağlı boya ve birkaç fırça ile birlikte bırakmasını istemiş. Resmin yanına da insanlardan beğenmedikleri yerleri dü-zeltmesini rica eden bir yazı bırakmasını söylemiş.

                Raciçi resmi meydana götürmüş. Birkaç gün sonra resmi görmeye gittiğinde meydanda resmine hiç dokunulmamış, fırçalar da boyalar da kullanılmamış. Çok sevinmiş ve koşarak RangaGuru’ya gitmiş ve resme dokunulmadığını söylemiş. Ranga Guru ise öğrencisine demiş ki;

                – Sevgili Raciçi, sen ilk seferinde, insanlara fırsat verildiğinde ne kadar acımasız eleştiri yapabileceğini gördün. Hayatında resim yapmamış insanlar dahi gelip senin resmini karaladı. Oysa ikinci seferde, onlar-dan hatalarını düzeltmelerini istedin, yapıcı olmalarını istedin. Yapıcı olmak, eğitim gerektirir. Hiç kimse bilmediği bir konuyu düzeltmeye kalkmadı.

                Sevgili Raciçi, mesleğinde usta olman yetmez, bilge de olmalısın. Emeğinin karşılığını ne yaptığından haberi olmayan insanlardan alamazsın. Onlara göre senin emeğinin hiçbir değeri yoktur. Sakın emeği-ni bilmeyenlere sunma ve asla bilmeyenlerle tartışma.

                Hayat akarken, yapıcı olarak değerlendirme yapmak yerine eleştirmek kolayımıza gelir de verilen emeğe değer vermeyi görmezden geliriz. Emeğin karşılığı ancak eğitimli bir toplumda herkesin birbirinin emeğine değer vermesi ile alınabilir.

İki Şey Var Ki!

                Giordano Bruno 16. asır Latin düşünürü, 1548 İtalya doğumlu bilim adamıdır.

                Onun günümüze kadar gelen "İki şey" hakkındaki sözleri, bugün değerlerinden hiçbir şey kaybetmemiş.

                Diye düşünüyorum siz ne dersiniz?

                İki şey ‘Kalitesiz İnsan'ın’ özelliğidir:

                1- Şikâyetçilik

                2- Dedikodu

                İki şey çözümüz görünen problemleri bile çözer:

                1- Bakış açısını değiştirmek

                2- Karşındakinin yerine kendini koyabilmek...

                İki şey yanlış yapmanı engeller:

                1- Şahıs ve olayları akıl ve kalp süzgecinden geçirmek

                2- Hak yememek

                İki şey kişiyi gözden düşürür:

                1- Demagoji (laf kalabalığı)

                2- Kendini ağıra satmak (övmek, vazgeçilmez göstermek)

                İki şey insanı 'Nitelikli İnsan' yapar:

                1- İradeye hakim olmak

                2- Uyumlu Olmak

                İki şey 'Ekstra Değer' katar:

                1- Hitabet ve diksiyon eğitimi almak

                2- Anlayarak hızlı okumayı öğrenmek.

                İki şey geri bırakır:

                1- Kararsızlık

                2- Cesaretsizlik

                İki şey başarının sırrıdır:

                1- Ustalardan ustalığı öğrenmek

                2- Kendini güncellemek

                İki şey başarıyı mutlulukla beraber yakalamanın sırrıdır:

                1- Niyetin saf olması

                2- Ruhsal farkındalık

                İki şey milyonlarca insandan ayırır:

                1- Sorunun değil, çözümün parçası olmak

                2- Hayata ve her şeye yeni (özgün, orijinal, farklı) bakış açısıyla yaklaşabilmek

                İki şey gelişmeyi engeller:

                1- Aşırılık (mübalağa, abartı, ifrat)

                2- Felakete odaklanmış olmak

                İki şey çözüm getirir:

                1- Tebessüm (gülümseme)

                2-Sükut (susmak)

                İki şeyin değeri kaybedilince anlaşılır:

                1- Anne

                2- Baba

                İki şey geri alınmaz:

                1- Geçen zaman

                2- Söylenen söz

                İki şey ulaşmaya değerdir:

                1- Sevgi

                2- Bilgi

                İki şey "hayatta önemli olan her şey" içindir:

                1- Nefes alabilmek

                2- Nefes verebilmek.