TOKAT GAZETESİ

KOMŞULUK

Annem anlatır ben de dinlerdim. Kapılar hiç kilitlenmezmiş, eskiden herkes herkesin evine girip çıkarmış, Kimse kimsenin malımı, namusuna yan gözle bakmazmış. Akşam çayları kapıda içilir, hoş sohbetler gülüşler inletirmiş mahalleleri. Çocuklar dışarıda oynar, kimse korkmazmış çocuklarımız, kaybolur, kaçırılır diye; Herkes herkesi sever küçükler büyüklere saygılı, büyükler küçükleri sever, sahip çıkarlarmış, evlatlarına. Şimdilerde ise kapılarda içilen çaylara, oynayan çocuklara hasret kaldık!... Nerde eski komşuluklar, dostluklar? Çocuklarımıza göz diken insanlarla dolu etrafım. Bizler eskileri anlatmaya çekinir olduk çocuklarımıza. Neden mi? Şimdi niye dışarıda oynamıyoruz dediklerinde insanlar kötü demeyi kendime yakıştıramıyorum. Canım Türkiye’m ne oldu bize!...

YORUMLAR

    Bu yazıya henüz yorum eklenmedi.

Köşe Yazısını Yorumla

Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.İşaretli alanların doldurulması zorunludur. *


Tartışma Başlat