HOŞÇAKAL KADIN / YAZELİM
HOŞÇAKAL KADIN / YAZELİM

HOŞÇAKAL KADIN

 

Son günlerde ne kadar aciz ettik bir birimize sevgiyi.

Dağ başı yıldızlarına mahkum ettik bir birimizi.

Sen diyordun ya bana kim ayırabilir ki bizi.

Simdiler de bak yalnız bıraktın bu büyük sevgimizi.

 

İlkbahara aciz kalmış bir gül gibi.

Gecemi aydınlatan bir ay ışığı gibi.

Sanki baktığım her yerde seni görür gibi.

Bu gözlerim her sokakta seni arar şimdi.

 

Umudum oluyordun son bahar akşamlarında.

Yere düşen yaprak tanecikleri gibi kurumakta.

Ve göz yaşlarıma mahkum kaldığımda.

Sen bir tek sen diyordum geride kalan sana.

 

Oysa ne hayaller kurmuştuk.

Beraber gülüp beraber ağlayacaktık.

Hani sevgimizi bir birimize mahkum etmeyecektik.

Neyse hoşça kal kadın hoşça kal artık.

 

Yunus Emre Dehşet

 

YAZELİM

 

 

Yazelim, güneşim, ayım, baharım

Ansızın geldin ıssız yüreğime

Zaman durdu bir an görünce seni

Eşsizimdin göz nurumdun bebeğim

Lokum tatlım gülkurusu dudaklım

İsmini koyarken ısındım sana

Mevsimim sen en güzel hediyemdin.

 

Ali Furkan Ulaca