Empati…
Empati…

 Geçen hafta sonu Antalya’da katıldığımız Göç ve Mültecilik konulu seminerden döndük. Kendimizi karşıdakinin yerine koyup da düşünmek, karşımızdakinin yaşadığı şartları bizler yaşamışken bizler nasıl davranırdık diye konuya yaklaşmak… BİZ/SİZ’den istenen buydu açıkçası… İstiklal Marşımızda “Canı, cananı, bütün varımı alsın da Hüda, / Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.” diye haykıranlarız Bizler/Sizler. Cenab-ı Allah göstermesin… Empati yapacak durumlara da düşürmesin. Bizim için gidecek ikinci vatan, uğruna öleceğimiz vatan toprağının altındaki vatan olsa gerek. Hal böyleyken, BİZ/SİZ elbet üzerine düşeni yapacaktır. İlelebet payidar kalmak dileğiyle…