Anılar… İzler…
Anılar… İzler…

Her fırsatta vurguladığımız gibi, ‘hayat bu, akıp giderken izi, anısı kalmalı” diyerekten yol alıyoruz. Gök kubbede hoş bir seda bırakmayı önemsiyoruz. Yazanlarla bir araya gelip de şöyle bir geriye baktığımızda yazdıklarımızı, yazılanları büyük bir hasretle, hevesle ve dahi özlemle görüyor, okuyoruz. Yeniden okunur kılmak için arşivden çıkarılmasına vesile oluyoruz. Ve şükrediyoruz… Çok şükür ki, geçmişten bugünümüze ve geleceğimize bırakacak nice anılarımız, izlerimiz var. Kalın sağlıcakla.