ÇOCUK OLMAK
ÇOCUK OLMAK

ÇOCUK OLMAK

Bugün dünya üzerinde  açlıktan ağlayan soğuktan donan savaştan ölen bir çocuk varsa bunun sebebi içindeki çocuğu öldürüp mekanikleşen insandır.
           Her şeyin küçüğü sevilir karşılıksız. Küçük deyip de küçümseme bir gülüş bir samimi davranış  sıcak bir dokunuş. Düşünsenize evde küçük bir bebeğin olduğunu o evde gülücük hareket ve aksiyon eksik olmaz. Her şey ona endekslidir. O'nun uyku saati mama saati gezinti vakti oyun vakti derken akşam oldu. Evdeki herkesin ilgi odağı, stres topu terapi merkezi. Farkına varmadan tedavi oldun bütün olumsuzluklar Onun sayesinde pozitife döndü. Büyürken içimizdeki çocuğu da büyütüyoruz, öyle büyütüyoruz ki üstünü örtüyoruz tüm güzelliklerin samimiyetin içten gelen bir gülümsemenin duygularımızın.

            Büyüdük çok çalıştık mal biriktirmek için, büyüttük  içimizdeki malı. Unuttuk insan olduğumuzu. Zamanla bizde mallaştık, yedik içtik ve seviştik sadece...çocuklar ağladı, annesiz babasız kaldı çocuklar, çocuksuz kaldı analar babalar. Deniz  yüzümüze vurdu savaştan kaçan Aylan bebeği yeter yeter artık çocuklar ölmesin diye haykırdı...kendi dilince.
              Binlercesi Suriye de, Irakta, Afganistan’da, Afrika’da, Moğolistan'da dünyanın dört bir yanında çocuklar candan verdiler. Hepsi kendi dilince yeter diyordu büyüklere büyük başlara sağırlara ve dilsizlere haykırıyorlardı kendi lisanlarınca yeter...yeter...durdurun dünyayı inecek var dercesine...
Böylemi olmalıydı dünya !
Gülümseyen çocukların kahkahalarıyla çınlamalıydı her yan, 

Bomba sesleriyle  değil.
Çocukların yaptığı resimlerle boyanmalıydı tüm dünya,

Kanla değil,
Denizdeki dalgalarda sörf yapmalıydı çocuklar, 

Hayatlarla dalga değil
Güneş gibi doğmalıydı bir çocuk Selanik’ten, Samsundan, 

Karanlıklardan değil
Parklarda bahçelerde bağlarda  koşmalıydı çocuklar, 

Dağlarda değil
Şarkılar türküler operalar söylemeliydiler, 

Ağıtlar değil
Gözlerinde umut ve göklerin mavisi olmalıydı, 

Korku ve yaş değil
Ellerinde becerileri zanaat, oyuncak olmalıydı, 

Tabanca top tüfek değil
Hayallerinde evsiz barksız aç kalmak ölmek gam keder olmamalıydı çocukların.
Nasıl bir dünya ! 

Böyle mi olmalıydı mirasımız çocuklarımıza.
Çocuk olmanın bedeli bu olmamalıydı!!!
                          Dünya köylüsü

                                 Ayla Bağ