KADIN DENİNCE

KADIN DENİNCE

Anadır, kardeştir, candır ,

Candan öte canandır,

Eşine mübarek yarendir kadın!

Karanlık odaların hür aydınlığı,

Titrek ellerdeki saklı papatyalardır.

Kırk yıllık hatır,

Şiirdir okunası satır satır.

Sonu gelmeyen roman,

Ders alınası tatlı bir masal,

Anlattıkça hayale sığmayan

Çoğalan çoğaldıkça mutlu olandır kadın...

 

Adı kadın! Ah kadın...

Kederin güzelleştirdiği,

Bedeni bazen alev, omzunda ağır yükler...

Gözleri yaşlı, bağrı yaslı,

Bazen de olur ya nazlımı nazlı kadın.

Vefalı bir el, coşkun akan bir sel,

Yüreğini de yakana sert bir yeldir kadın.

 

Sezgisi güçlü, sevgisi derin

Yaşamın adıdır, kavuşmaktır kadın.

Karlara inat çiçekler açan,

Saçının teline binbir çiçek takılan

Yüreği temiz, mavi kokan bir deniz

Umuda doğru yol almak

Sırt sırta olmak, nice gülüşleri yeşertmek

Bendir , sendir , hep bizdir....

Kocaman bir dünyadır kadın!

           

Adı Kadın,                                

Soyadı Kadın... 

 

Zübeyde Hanım MTAL Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni Halise Özlem Çivilidağ yazdı. 

Haber Etiketleri:

YORUMLAR

    Bu habere henüz yorum yapılmadı...

Haberi Yorumla

Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.İşaretli alanların doldurulması zorunludur. *


Tartışma Başlat